ایمنی ترکیبی در برابر کرونا (ترکیبی از ایمنی طبیعی و واکسن)


مصونیت از ویروس SARS-CoV-2 مسئله مهمی برای جامعه جهانی است. بنابراین ، تعیین کیفیت و مدت زمان امنیت بسیار مهم است. با این حال ، سیستم ایمنی سازگار پیچیده است و این عوامل می توانند بین ایمنی طبیعی (به دلیل عفونت) و ایمنی ایجاد شده توسط واکسن متفاوت باشد. پس از واکسیناسیون ، چه نوع مصونیتی در افراد دارای ایمنی طبیعی ایجاد می شود؟ ما این موضوع را در مجله پزشکی اپل بررسی می کنیم.

ساختار سیستم ایمنی بدن

مصونیت ترکیبی به دلیل یافته های قابل توجهی که افراد مبتلا به عفونت SARS-CoV-2 قبلی در برابر واکسن های کووید -19 ایجاد می کنند ، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. حافظه ایمونولوژیک منبع ایمنی محافظتی است. ایمنی طبیعی واکسن و مصونیت در برابر ویروس SARS-CoV-2 دو راه متفاوت برای محافظت است. یک سیستم ایمنی سازگار از سه جزء اصلی تشکیل شده است:

  • سلولهای B (منبع آنتی بادی ها)
  • سلولهای T + CD4
  • سلولهای T + CD8

برای ایمنی طبیعی ، حافظه ایمونولوژیکی برای ویروس SARS-CoV-2 بیش از 8 ماه برای سلولهای T4 + CD4 ، سلولهای T CD8 + ، سلولهای حافظه B و آنتی بادیها مشاهده شده است ، با کاهش نسبتاً کمی که به نظر می رسد تا حدی در یک سطح تثبیت می شود. سال ..

ایمنی طبیعی در برابر انواع حفره ها

سطوح ایمنی می تواند در یک منطقه باشد و مطالعات بزرگ نشان داده است که ایمنی طبیعی در برابر عفونت با علامت کووید -19 بین 93 تا 100 درصد برای بیش از 7 تا 8 ماه است ، از جمله مناطقی که SARS نگران کننده است. -CoV-2 به اندازه آلفا شایع بود. ایمنی طبیعی در برابر سویه های ویروس با تغییراتی که تشخیص آنتی بادی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد [برای مثال، بتا (B.1.351)، گاما (P.1)، یوتا (B.1.526) و دلتا (B.1.617)] این کمتر آشکار است و علائم چندین عفونت مکرر با چنین گونه هایی وجود دارد. فعالیت آنتی بادی خنثی کننده در برابر اکثر گونه های نگران کننده (VOC) برای ایمنی طبیعی و ناشی از واکسن کاهش می یابد. این واقعیت که اکثر VOC ها دارای جهش هایی هستند که باعث می شود آنتی بادی تا حدی فرار کند ، شواهدی از فشار انتخابی برای فرار از ایمنی طبیعی است.

اثر واکسن در جهش های مختلف ویروس

رابطه بیولوژیکی بین کاهش قدرت خنثی سازی آنتی بادی ها به سویه های ویروس از آزمایشات بالینی واکسن و مطالعات مشاهده ای مشهود است. در موارد علامتی ، Astrazenka در مورد گونه های بتا از 75 to به 11 decreased کاهش یافت. در مقابل ، اثر واکسن Pfizer bionatec در برابر موارد علائم نوع بتا از 95 to به 75 decreased کاهش یافته و حفاظت در برابر بیماری های جدی در 97 remained باقی مانده است. گزارش ها نشان می دهد که هر دو واکسن بیشترین اثر خود را در برابر گونه های دلتا حفظ کرده اند.

امنیت ویژه

چه اتفاقی می افتد هنگامی که افراد قبل از آلوده شدن واکسینه می شوند: مشاهدات در چندین مطالعه نشان دهنده یک هم افزایی چشمگیر است – ایمنی ترکیبی قوی به دلیل ترکیبی از ایمنی طبیعی و ایمنی ناشی از واکسن. وقتی ایمنی طبیعی در برابر ویروس SARS-CoV-2 با ایمنی ناشی از واکسن ترکیب شود ، پاسخ ایمنی بیش از حد انتظار رخ می دهد. [مترجم : اگر به یاد داشته باشیم پژوهش اسرائیل در این مورد نشان داد که این ترکیب ایمنی آنچنان قوی است که هیچ واکسنی همتای آن وجود ندارد.] به نظر می رسد هر دو جزء ، سلول B و سلول T در ایمنی هیبرید وجود دارند.

امنیت ترکیبی

آنتی بادی خنثی کننده

یک س importantال مهم در مورد ایمنی ناشی از آنتی بادی نسبت به گونه های مورد نگرش این بوده است که آیا کاهش آنتی بادی خنثی کننده آنتی ژن به طور ذاتی در گونه های مورد توجه کم است. آیا تشخیص پروتئین های جهش یافته سنبله گونه های ویروس برای سلول های B ذاتی و در واقع چالش برانگیز است؟ پاسخ منفی است.

مطالعات در مورد عفونت گونه های بتا طبیعی نشان داده است که پاسخهای آنتی بادی خنثی کننده به این گونه و سویه پیشرو قوی است. علاوه بر این ، آنتی بادی های خنثی کننده ضد بتا پس از واکسیناسیون افراد پیش آلوده با گونه های غیر بتا تقریباً 100 برابر عفونت به تنهایی و 25 برابر بیشتر از آنتی بادی ها پس از واکسیناسیون بود ، اگرچه نه واکسن و نه عفونت طبیعی افزایش بتا نداشتند. شامل نمی شود. این افزایش میزان خنثی سازی ابتدا توسط Stamatatos و همکاران گزارش شد. و سپس توسط چندین مطالعه تأیید شد. به طور کلی ، قدرت و میزان پاسخ آنتی بادی به دنبال واکسیناسیون افرادی که از قبل با SARS-CoV-2 آلوده شده بودند ، غیرقابل پیش بینی و غیرمنتظره بود. * چرا این فاصله خنثی سازی رخ می دهد؟

تاثیر سلولها بر ایمنی بدن

سلولهای حافظه B یک علت اصلی هستند. آنها دو عملکرد اساسی دارند: یکی تولید آنتی بادی های یکسان در صورت آلوده شدن مجدد به یک ویروس ، و دیگری رمزگذاری کتابخانه ای از جهش های آنتی بادی ، که مخزنی از سویه های ایمونولوژیکی هستند. به نظر می رسد این سلول های حافظه B ، که در پاسخ به عفونت اصلی ایجاد می شوند ، یک پیش بینی پیشگیرانه در مورد سیستم ایمنی بدن در مورد اینکه کدام گونه های ویروسی در آینده بوجود می آیند باشد.

این استراتژی درخشان تکاملی برای مصونیت از SARS-CoV-2 به وضوح نشان داده شده است: بخش قابل توجهی از سلول های حافظه B آنتی بادی هایی را که قادر به اتصال یا خنثی کردن گونه های مخرب و کیفیت این سلول های سلول های حافظه B هستند در طول زمان افزایش می دهد.

بنابراین ، افزایش آنتی بادی های خنثی کننده ویروس پس از واکسیناسیون در افراد آلوده به ویروس SARS-CoV-2 قبل از واکسیناسیون ، منعکس کننده فراخوانی سلول های B با کیفیت بالا است که پس از عفونت اصلی ایجاد شده است.

امنیت ترکیبی

عملکرد B و T سلولهای ایمنی

سلولهای T برای تولید سلولهای مختلف حافظه B در پاسخ به عفونت مورد نیاز است. توسعه سلولهای B در پاسخ به عفونت یا واکسیناسیون با ساختارهای ریزآناتومی ایمونولوژیکی موسوم به سلولهای بنیادی وابسته به سلول T تقویت می شود که توسط سلولهای کمکی فولیکولار CD4 + T (TFH) آموزش دیده اند. بنابراین ، سلول های T و سلول های B با هم کار می کنند تا آنتی بادی های گسترده ای علیه سویه های ویروس ایجاد کنند. علاوه بر این ، به نظر می رسد سلول های T در مرحله فراخوانی مهم هستند.

سلولهای حافظه B به طور فعال آنتی بادی تولید نمی کنند. اینها سلولهای منقرض شده ای هستند که تنها زمانی آنتی بادی ها را سنتز می کنند که دوباره یا بعد از واکسیناسیون آلوده شوند. سلولهای حافظه B در مقایسه با عفونت طبیعی یا واکسیناسیون ، ایمنی هیبرید را 5 تا 10 برابر افزایش می دهند.

به نظر می رسد سلول های T4 و TFH مخصوص ویروس محرک های اصلی برای جذب و تکثیر این سلول های B SARS-CoV-2 هستند و تیترهای آنتی بادی قابل توجهی مشاهده شده است. آنتی بادی ها به وضوح در محافظت در برابر عفونت مجدد SARS-CoV-2 نقش دارند ، اما شواهد همچنین به نقش سلول های T اشاره می کند.

پاسخ سلول های T به SARS-CoV-2 در عفونت طبیعی بسیار گسترده است و اکثر اپیتوپ های سلول T در گونه های در معرض خطر جهش ندارند ، این نشان می دهد که احتمالاً سهم سلول های T در ایمنی محافظ حفظ می شود. اکثر واکسن های کووید -19 مورد استفاده حاوی یک آنتی ژن واحد هستند ، در حالی که 25 پروتئین ویروسی مختلف در SARS-CoV-2 وجود دارد. بنابراین ، میزان اپیتوپ سلول های CD4 + T و CD8 + T در واکسن های فعلی کووید -19 محدودتر از عفونت های معمولی است ، در حالی که ایمنی ترکیبی شامل سلول های T سنبله و ضد سنبله است.

تاثیر واکسن بر ایمنی هیبرید

به اندازه کافی جالب،

  • واکسن های pfizer-Bionetek و Moderna mRNA می توانند به طور قابل توجهی پاسخ سلول های CD4 + T-spike را در افراد پیش آلوده با یک دوز واکسن بهبود بخشند. تفاوت در پاسخ سلول T پس از دو دوز واکسن در این افراد بسیار متغیر است. آیا روشهای واکسیناسیون طبیعی / واکسیناسیون راهی قابل تکرار برای افزایش ایمنی خواهد بود؟
  • واکسن Shingrix در جلوگیری از زونا به افرادی که قبلاً به ویروس واریسلا زوستر آلوده شده اند بسیار م effectiveثر است (97٪ اثربخشی) و واکنش های بسیار بیشتری نسبت به عفونت طبیعی به تنهایی ایجاد می کند.

آخرین کلمه

این مبنا همچنین در مورد ترکیب بسترهای واکسن صدق می کند. مدتهاست مشاهده شده است که ترکیب دو نوع مختلف واکسن در یک رژیم دو دوز ناهمگن می تواند پاسخ ایمنی قوی تری نسبت به یک پلت فرم واحد ایجاد کند. این می تواند با ترکیبی از واکسن Covid-19 مانند mRNA و واکسن های ناقل آدنوویروس رخ دهد. یافته های اخیر در زمینه ایمونولوژی SARS-CoV-2 شگفتی هایی است که می تواند به طور بالقوه برای ایجاد ایمنی بهتر در برابر Covid-19 و سایر بیماری ها مورد استفاده قرار گیرد.

تیم علمی کرونا

احسان پاکروان

محسن نعیم

منبع:

دیدگاهتان را بنویسید