مروری کوتاه بر اینکه چرا کلسترول (LDL) در علت بیماری های قلبی نقش دارد: تغذیه


به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول در علت بیماری های قلبی نقش دارد

📷

من اغلب مقالات یا پست هایی را از افرادی می بینم که شک ندارند که کلسترول غذایی و کلسترول سرمی نقش مهمی در شروع و پیشرفت بیماری عروق کرونر دارند. به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول غذایی و کلسترول سرمی بالا خطر بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد ، به این امید که بتوانیم درباره این موضوع بحث سالم داشته باشیم.

اول از همه ، من می خواهم به دو عبارت رایج بپردازم.

اولین گزاره ای که انواع مختلفی دارد

کلسترول برای سلامتی ضروری است ، بنابراین شما به آن نیاز دارید

این عبارت در واقع نشان می دهد که به نوعی ممکن است کلسترول نداشته باشید و این چیزی است که برخی افراد توصیه می کنند. طنز اینجاست که همان افراد همیشه تکرار می کنند که بدن کلسترول مورد نیاز خود را تولید می کند (وقتی گفته می شود که کلسترول غذایی هیچ تاثیری بر کلسترول سرم ندارد). بنابراین چرا خوردن کلسترول صفر اهمیت دارد؟

همچنین ، همانطور که بسیاری از مردم انجام داده اند ، نشان می دهد که چون برای زندگی ضروری است ، داشتن بیش از حد آن ممکن نیست و شما نباید به کلسترول بالا اهمیت دهید.

امیدوارم هرکسی بتواند پوچی این جمله را ببیند. هیچ کس ادعا نمی کند که کلسترول برای زندگی ضروری نیست. استدلال می شود که سطح فوق فیزیولوژیکی کلسترول یک مشکل است ، همانطور که سطح فوق فیزیولوژیکی گلوکز مشکل ساز است و به همان ترتیب سطح فوق فیزیولوژیکی آهن مشکل ساز است ، که هر دو نیز ضروری برای زندگی

این نوع تفکر دوتایی ، سیاه و سفید ، باید از همان ابتدا یک پرچم قرمز بزرگ باشد.

ادعای مهم دیگر برای کنار گذاشتن راه

در واقع کلسترول پایین رشد نرخ مرگ

در واقع ، شواهد بسیار کمی برای این ادعا و شواهد زیادی بر خلاف آن وجود دارد و این ادعا معمولاً با استفاده از داده های محیطی بسیار ضعیف مانند این ارائه می شود.

نگاهی به این نمودار بیندازید و مشخص است که چه اتفاقی می افتد: افرادی که بیشتر در این نمودار جان خود را از دست می دهند ، همگی از کشورهای فقیر با دسترسی کم به خدمات درمانی خوب هستند ، در حالی که افرادی که کمتر از CHD می میرند ، همه از کشورهای ثروتمند هستند. مراقبت های بهداشتی برتر مانند ژاپن ، کانادا ، سوئیس ، دانمارک و غیره و غیره اجازه ندهید این نوع داده های ضعیف شما را گیج کند.

اول ، در مورد کلسترول پایین و میزان مرگ و میر یک علیت معکوس شناخته شده وجود دارد ، به این معنی که بسیاری از بیماریها در واقع باعث کاهش کلسترول می شوند ، که ممکن است به نظر برسد که کلسترول پایین با مرگ و میر مرتبط است. در اینجا منابع این 1 ، 2 آمده است.

شواهد کمی وجود دارد که کاهش LDL-c مرگ و میر غیر مرتبط با CHD را افزایش می دهد.

همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد افراد با کلسترول پایین در طول زندگی خود عملاً طول عمر بیشتری دارند. 1 ، 2

حال ، اجازه دهید به این سوال بپردازیم: چرا فکر می کنم کلسترول در شروع و پیشرفت بیماری شریانی دخیل است؟

شواهد متعددی در این زمینه وجود دارد که از اوایل دهه 1900 آغاز شده است.

شواهد شماره 1: تغذیه کلسترول به مدل حیوانی (شامل گیاهخواران ، همه چیز خواران و گوشتخواران) دائماً منجر به تنگ شدن عروق می شود.

همه چیز از آنجا شروع شد که یک محقق رژیم غذایی کلسترول بالا به خرگوش داد و متوجه شد که او به سرعت در حال ایجاد آتروما است.

یکی از انتقاداتی که شکاکان کلسترول دوست دارند مطرح کنند این است که می توان آن را دور انداخت ، زیرا خرگوش گیاه خوار است و به خوبی با رژیم غذایی با کلسترول بالا سازگار نیست. خوب ، از آن زمان به بعد ، نتایج مشابهی در گیاهخواران ، همه چیزخواران ، گوشتخواران و بسیاری از گونه های نخستی یافت شده است. 1 ، 2 ، 3 ، 4،5،6 کلسترول در تحقیقات روی حیوانات تبدیل می شود ، sine qua non، که به معنی شرط ضروری برای القاء تصلب شرایین است. این مورد در جامعه علمی بسیار پذیرفته شده است ، هیچ شکی در مورد این رابطه و اثر رژیم غذایی با کلسترول بالا در القای تصلب شرایین وجود ندارد. در مقایسه ، ساکارز هرگز به صورت تجربی نشان نداده است که در غیاب کلسترول در رژیم غذایی باعث تصلب شرایین می شود.

و این نکته در واقع از اهمیت بالایی برخوردار است ، زیرا کلسترول رژیم غذایی احتمالاً بیشتر از کلسترول سرم با خطرات قلبی عروقی ارتباط دارد. در مدل حیوانی ، می توان با رژیم غذایی کم کلسترول کم ، آترواسکلروز را القا کرد ، حتی اگر کلسترول سرم زیاد افزایش نیافته باشد.

همانطور که نویسندگان اشاره می کنند

این مطالعه بر تغییرات درون شریانی یک نخستی غیرانسانی پس از تجویز کلسترول در رژیم غذایی در سطوح بسیار پایین تر از مواردی که معمولاً برای القای تصلب شرایین تجربی استفاده می شود ، متمرکز شد. تغییرات صمیمی مشاهده شده به ترتیب بسیار کوچکتر بود. رژیم گروه 1 در ابتدا برای نشان دادن یک نقطه صفر از تأثیر کلسترول رژیم غذایی بر روی انتهای شریانی طراحی شده بود. با این حال ، چنین نکته ای یافت نشد. هیچ آستانه ای برای کلسترول غذایی برای تأثیر منفی بر عروق ایجاد نشده است.

به این معنی که هر مقدار کلسترول بالای صفر تجمع پلاک را افزایش می دهد.

توجه به این نکته و به خاطر سپردن آن بسیار مهم است.

شواهد شماره 2: افرادی که دارای چند شکلی ژنتیکی هستند و کلسترول ژنتیکی پایینی دارند ، کمتر در معرض بیماری های قلبی عروقی قرار دارند

مطالعات تصادفی مندلی مطالعاتی هستند که تأثیر چندشکلی ژنتیکی خاص را با تأثیر شناخته شده بر روی یک نتیجه معین تجزیه و تحلیل کرده اند. این امر امکان اجتناب از مشکلات کلاسیک مخدوش کننده در مطالعات اپیدمیولوژیک را فراهم می آورد.

ژنهای زیادی وجود دارد که با کلسترول پایین مرتبط هستند. بسیاری از مطالعات مندلی نشان داده اند که افرادی با چنین ژن هایی از CHD بسیار کمتری رنج می برند. 1 ، 2 ، 3

همه 9 پلی مورفیسم با کاهش بسیار مداوم در خطر CHD در واحد LDL-C پایین تر ، بدون شواهدی از ناهمگنی اثر (0.02 = I2) همراه بود. در یک متاآنالیز با ترکیب داده های غیر همپوشان 312،321 شرکت کننده ، تخصیص تصادفی طبیعی به قرار گرفتن طولانی مدت در معرض LDL-C پایین با کاهش 54.5٪ (فاصله اطمینان 95٪) همراه بود.: 48.8٪ تا 59.5٪) خطر CHD برای هر میلی مول بر لیتر (38.7 میلی گرم در دسی لیتر) LDL-C پایین تر. این نشان دهنده کاهش 3 برابری خطر CHD در واحد LDL-C کمتر از میزان مشاهده شده در طول درمان با استاتین است که بعداً در زندگی شروع شده است (10-19 × 43 /8 = p). 1

خط شواهد شماره 3: داروهای کاهنده کلسترول و سایر مداخلات شیوه زندگی به طور مداوم میزان بروز و مرگ و میر قلبی را کاهش می دهد

استاتین ها و سایر داروهایی که کلسترول را با مکانیسم های مختلف کاهش می دهند ، به طور مداوم دارای میزان کم CHD و مرگ و میر هستند. با این حال ، روشهای دیگری برای کاهش کلسترول LDL وجود دارد که هیچ اثر پلئوتروپیک شناخته شده ای ندارند و خطر CHD را کاهش می دهند.

فرایند LDL فرایند فیلتر کردن مولکول LDL-c از خون بیمار است. عمدتا در افراد مبتلا به FH استفاده می شود (به زیر مراجعه کنید). این فرایند ، که معمولاً منجر به کاهش شدید سطح LDL-c می شود ، همچنین منجر به کاهش زیادی در خطر CHD برای این افراد می شود.

افسردگی LDL سطح کلسترول LDL را به میزان قابل توجهی کاهش داد از 7.42 +/- 1.73 تا 3.13 +/- 0.80 میلی مول/لیتر (58) در مقایسه با گروهی که درمان دارویی دریافت کرده اند ، از 6.03 +/- 1.32 تا 4.32 +/- 1.53 mmol/L (28). با تجزیه و تحلیل رویدادهای عروق کرونر از جمله سکته قلبی غیر کشنده ، آنژیوپلاستی از طریق جلدی جلدی ، پیوند بای پس کرونر و مرگ توسط CHD ، میزان کل وقایع عروق کرونر در گروه LDL-apheresis 72٪ کمتر بود (10٪) نسبت به گروه درمان دارویی (36٪) (p = 0.0088).

خط شواهد شماره 4: افرادی که دارای نقص ژنتیکی هستند و از کلسترول بسیار بالا رنج می برند (هیپرکلسترولمی خانوادگی) در سنین بسیار کم بر اثر بیماری قلبی جان خود را از دست می دهند. کاهش کلسترول در این افراد شانس زنده ماندن آنها را تا حد زیادی افزایش می دهد.

کلسترول خون بالا (FH) یک نقص ژنتیکی است که منجر به کلسترول LDL بسیار بالا در خون می شود.

متأسفانه ، برای این افراد ، خطر ابتلا به یک رویداد قلبی عروقی بسیار بیشتر است 1.

خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلبی کشنده یا غیر کشنده تا سن 60 سالگی برای مردان 52٪ و برای خویشاوندان زن مبتلا به FH 31.8٪ بود ، در حالی که برای بستگان بدون FH 12.7٪ و 9.1٪ بود. 1

خط شواهد شماره 5: مطالعات جمعیت به طور مداوم نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض کلسترول بالا مادام العمر با افزایش خطر و مرگ و میر قلبی عروقی مرتبط است.

کاملا خود توضیحی. مطالعات اپیدمیولوژیکی و جمعیتی ارتباط قوی بین کلسترول بالای سرم و CHD را پیدا کرده اند. 1

بنابراین ما اساساً شواهد قوی داریم که:

  • تغذیه کلسترول در حیوانات (در بسیاری از گونه های مختلف) باعث تصلب شرایین می شود

  • افرادی که کلسترول ژنتیکی پایینی دارند و کمتر بر اثر بیماری عروق کرونر قلب می میرند

  • افرادی که دارای سطح بالایی از کلسترول ژنتیکی هستند و در سنین جوانی بر اثر بیماری قلبی می میرند

  • مداخلات دارویی و سایر شیوه های زندگی که کلسترول را کاهش می دهد خطر ابتلا به CHD را کاهش می دهد

  • مطالعات جمعیتی که به طور مداوم نشان می دهد افرادی که دارای سطح کلسترول بالا هستند بیشتر دچار بیماری عروق کرونر قلب می شوند.

چه توضیحی غیر از کلسترول می تواند همه این مشاهدات را توضیح دهد؟ چه چیزی می تواند پیوند دیگری غیر از کلسترول برای همه اینها باشد؟

در حال حاضر ، هیچ کس در اینجا نمی گوید کلسترول است بیشتر نه عوامل خطر. هر چیزی که آسیب به دیواره شریان را افزایش دهد و باعث التهاب شود (فشار خون بالا ، سیگار کشیدن ، افزایش قند خون ، اسید چرب اشباع ، عامل عفونی) در شروع و پیشرفت بیماری دخیل است ، اما برای تشکیل پلاک آترواسکلروتیک به کلسترول و لیپوپروتئین ها نیاز است. به

امیدوارم این بتواند به بحث سالم در مورد این موضوع منجر شود و به مردم کمک کند تا بفهمند که چرا حفظ سطح کلسترول در محدوده طبیعی ، که باید زیر 150 میلی گرم در دسی لیتر باشد ، اهمیت دارد.

به نظر بسیاری ، ارتباط بین کلسترول بالا و بیماری عروق کرونر یکی از قوی ترین پیوندها در علم زیست پزشکی مدرن است.

اگر ما به معیارهای برادفورد هیل برای ایجاد علیت نگاه کنیم ، ارتباط با کلسترول بالا-CHD برای همه 9 معیار سازگار است ، که به احتمال زیاد واقعی بودن علیت است.

به نقل از ارمیا استاملر (یکی از محققان برجسته در زمینه بیماری های قلبی و عروقی در قرن بیستم) در انتقاد خود (بسیار توصیه شده) از متاآنالیز SFA و CHD در سال 2010

در حقیقت ، تغییر رژیم غذایی تعیین کننده برای آتروژنز آزمایشی ، sine qua non یا peccans (اصطلاح Anitschkow) ، مصرف کلسترول است. این یک پیش نیاز برای کشف در سال 1908-1912 توسط Anitschkow و همکاران (صدساله ای است که ارزش جشن و بحث را دارد) در هزاران آزمایش روی گونه های پستانداران و پرندگان – گیاهخواران ، گوشتخواران و همه چیز خواران – از جمله نخستی های غیرانسانی بود. نادیده گرفتن این واقعیت در یک بررسی انسانی به این معنی است که دلالت داروینی تحقیقات بیومدیکی نامعتبر است و / یا مجموعه ای از شواهد قابل تأیید خلاف آن در انسان وجود دارد. حتی مورد هم نیست

اعتبار برای

u / oehaut

دیدگاهتان را بنویسید