چرا زیاد غذا می خورم؟ 5 مورد از شایع ترین علل


آیا تا به حال از خود پرسیده اید که “چرا من غذا می خورم؟”

اگر تا به حال یک قسمت پرخوری را تجربه کرده اید که در آن احساس می کنید کنترل ندارید یا نمی توانید غذا را متوقف کنید ، احتمالاً این فکر را داشته اید.

طی چندین سال مربیگری ، برایم روشن شد که پرخوری بسیار بیشتر از آن چیزی است که اکثر مردم از آن آگاه هستند.

پرخوری یکی از رایج ترین چالش هایی است که بسیاری از اعضای ما قبل از پیوستن در روش تغذیه ذهن آگاه با آن روبرو می شوند. چه آنها این را به صورت هفتگی و چه در شرایط خاص تجربه کنند ، آنها گیج ، غرق شده و مطمئن نیستند که دقیقاً چه اتفاقی می افتد ، چرا این اتفاق می افتد و چگونه می توانند به جلو حرکت کنند تا رابطه خود را با غذا متعادل کنند.

هنگامی که بهتر می توانید بفهمید چه چیزی باعث گرایش به پرخوری شما می شود ، می توانید اقدامات لازم برای جلوگیری از آن را شروع کنید ، رابطه خود را با غذا بهبود بخشید و تعادل مورد نظر خود را بازیابی کنید.

Binge Eating چیست؟

قبل از اینکه در مورد علل ایجاد کننده آن صحبت کنیم ، باید آنچه را که واقعاً هست و همچنین آنچه نیست را بررسی کنیم.

اول از همه ، دو سطح پرخوری وجود دارد. ما اختلال پرخوری داریم ، سپس قسمت ها ، عادات یا تمایلات پرخوری داریم.

اختلال پرخوری

بر اساس گزارش اختلال خوردن ملی (NEDA) ، اختلال پرخوری به عنوان “دوره های مکرر خوردن مقدار زیادی غذا ، احساس از دست دادن کنترل در طول پرخوری ، احساس شرم ، ناراحتی یا احساس گناه پس از آن” تعریف می شود.

به طور خاص ، با خوردن بیش از حد و به میزان قابل توجهی بیشتر از آنچه معمولاً به عنوان یک وعده غذایی معمولی به مدت 2 ساعت یا کمتر در نظر گرفته می شود ، مشخص می شود. مردم همچنین در طول این قسمت ها عدم کنترل را تجربه خواهند کرد. آنها ممکن است احساس کنند که نمی توانند جلوی خود را بگیرند یا عمدا غذا نخورند.

به گفته NEDA ، این قسمت های توصیف شده به طور متوسط ​​حداقل یک بار در هفته به مدت 3 ماه رخ می دهد تا به عنوان یک اختلال پرخوری در نظر گرفته شود.

علاوه بر این ، اختلال پرخوری شایع ترین اختلال خوردن در آمریکا است. مطالعات نشان می دهد که 1.25 women از زنان و .42 of از مردان دارای اختلالات خوردن هستند.

بخش پرخوری

حالا فرض کنید شما در حال تجربه برخی از علائمی هستید که ما به تازگی تجربه کرده ایم. شما وعده های غذایی بزرگتر از حد معمول می خورید ، کنترل خود را از دست می دهید و ممکن است بعد از آن احساس نگرانی یا گناه کنید.

با این حال ، از طرف دیگر ، شما این قسمت ها را کمتر از آنچه در بالا توضیح داده شد ، یا احتمالاً با شدت کمتر تجربه می کنید.

اگرچه ممکن است اختلال پرخوری نداشته باشید ، اما هنوز قسمت های پرخوری را تجربه می کنید.

چرا زیاد غذا می خورم؟

پس چرا این اتفاق می افتد؟ دلایل مختلفی برای این قسمت ها وجود دارد. شما ممکن است به یکی از این دلایل یا ترکیبی از چند دلیل به این شکل غذا بخورید.

بیایید در مورد برخی از شایع ترین علل پرخوری صحبت کنیم ، که من آنها را به عنوان مربی سلامتی و متخصص تغذیه ثبت شده می بینم.

5 علت پرخوری

1. به اندازه کافی غذا نخورید

یکی از رایج ترین دلایلی که باعث می شود افراد دچار پرخوری شوند ، عدم خوردن کافی غذا یا محدود کردن خوردن آنها است.

محدودیت آگاهانه

محدودیت می تواند در شرایط مختلف بسیار متفاوت به نظر برسد. به عنوان مثال ، ممکن است شامل محدود کردن وعده های غذایی کامل ، غذاهای خاص یا محدود کردن اندازه وعده ها باشد.

این اغلب نتیجه رژیم های مزمن است که منجر به تکرار چرخه شروع و توقف می شود. این امر عموماً در نتیجه قوانین و مقررات خودزنی غذا اتفاق می افتد.

وقتی بدن بدن به طور مکرر تغذیه کافی دریافت نمی کند ، در نهایت به نقطه شکست می رسد. برای محدود کردن بدن از غذای مورد نیاز و نیاز به اراده نیاز است. از آنجا که قدرت اراده محدود است ، این اراده در نهایت تمام می شود و قفل ها باز می شوند.

اندازه قسمت ها از پشت بام عکس می گیرد و خودکنترلی به سمت جاده می رود. بدن سعی می کند کمبود تغذیه ای را که تجربه کرده است جبران کند.

در پایان این قسمت ها ، مردم اغلب احساس سیری بیش از حد ، نفخ ، خجالت و سرخوردگی می کنند. این باعث می شود که آنها در تلاش نادرست برای “کنار گذاشتن” یا “تصحیح” جدیدترین قسمت بینینگ به محدودیت ها بازگردند.

محدودیت تصادفی

همچنین لازم به ذکر است که برخی افراد به اشتباه به اندازه کافی غذا نمی خورند.

یکی از اعضای ما در حال تحصیل در مقطع حقوق بود که در شب دچار پرخوری شد. پس از بررسی عادات او ، متوجه شدیم که استرس اشتهای او را سرکوب می کند و او را مجبور می کند در طول روز چیزی جز یک پروتئین بخورد. هنگامی که او سرانجام پس از یک روز کامل از کتابخانه به خانه برگشت ، درخشان بود و بدنش در حال جبران چیزهایی بود که به دست نیاورد.

پیش می رود ، او غذا را با خود بسته و یادآوری هایی را برای خوردن غذا انجام می دهد ، بنابراین مطمئن می شود که تغذیه مورد نیاز خود را در طول روز دریافت می کند.

2. تخصیص اخلاق به غذا و اندیشه اندک

صرف نظر از این که آیا محدود می کنید یا نه ، پرخوری اغلب درست در کنار روحیه قرار می گیرد.

وقتی می گویم اخلاق را به غذا اختصاص دهید ، آنچه در اینجا به آن اشاره می کنم این است که غذا را خوب یا بد ، درست یا غلط ، درست یا غلط در نظر بگیرید.

کسانی که غذا را به اخلاق اختصاص می دهند ، اغلب غذاهای مغذی را خوب توصیف می کنند و هنگام مصرف آنها احساس غرور می کنند. آنها به نوبه خود بیشتر به غذاهای مبتنی بر لذت اشاره می کنند که ارزش غذایی چندانی ندارند. سپس با خوردن این غذاهای سرگرم کننده احساس گناه یا شرم می کنند.

وقتی این نوع اخلاق را به غذا نسبت می دهیم ، غذاهایی که در رده “بد” قرار دارند به طور غیرمعمول فریبنده هستند. هنگامی که این غذاها مصرف می شوند ، ممکن است احساس کمیابی یا فوریت وجود داشته باشد. عدم تفکر می تواند شما را به این باور برساند که چون “نباید” این غذاها را داشته باشید ، آنها باید سریعتر یا بیشتر از اندازه معمول غذا بخورند.

منطقی بودن این امر ناشی از این ایده است که این ممکن است “تنها گزینه” شما برای تهیه غذا باشد. یا ممکن است به خود بگویند که این “آخرین باری” است که می خواهند موارد گفته شده را مصرف کنند ، بنابراین باید مقدار زیادی داشته باشند تا واقعاً “بیشترین بهره را از” تجربه ببرند.

این افکار می توانند ناخواسته منجر به پرخوری یا اختلال پرخوری در طول زمان شوند.

3. از وعده های غذایی متعادل استفاده نکنید

ما همیشه در مورد غذاهای متعادل و مغذی در Nutrition Stripped صحبت می کنیم! برای توصیف و ارتباط آسان این وعده های غذایی ، ما از سیستم Found Found Five خود استفاده می کنیم. تو می توانی راهنمای رایگان ما را بارگیری کنید که شما را از طریق سیستم پنج پایه ای ما راهنمایی می کند تا غذاهای متعادلی ایجاد کنید که می توانید برای تهیه یا طبخ تازه این هفته از آنها استفاده کنید!

اساساً پنج وعده غذایی شامل منابع غذایی کامل پروتئین ، کربوهیدراتهای نشاسته ای و قندی ، کربوهیدراتهای غیر نشاسته ای ، چربیها و عوامل طعم دهنده است.

هر یک از اجزاء بدن را به شیوه ای متفاوت و حیاتی تغذیه می کند. هنگامی که ما فاقد گروه های غذایی خاصی (عمدی یا غیر عمدی) هستیم ، ممکن است منجر به پرخوری شود.

بدن اساساً به این اجزا نیاز دارد زیرا به بدن اجازه می دهد احساس سیری و انرژی داشته باشد. آنها به بدن اجازه می دهند به بهترین شکل ممکن عمل کند!

هنگامی که وعده های غذایی شخص عمدتاً شامل غذاهای فرآوری شده است یا به طور مداوم فاقد برخی از این اجزا است ، ممکن است کنترل غذا را از دست بدهد و در نتیجه مقدار زیادی مصرف کند.

گاهی اوقات این امر می تواند در اثر گرسنگی ایجاد شود ، اما اغلب گرسنگی و سیری گذشته را ادامه می دهد. این امر آن را در دسته قسمت پرخوری قرار می دهد.

4. احساسات یا استرس های بی رویه

وقتی سازوکارهای مقابله سالم و موفق برای افزایش احساسات یا استرس توسعه نیافته باشد ، افراد در عوض ممکن است در پاسخ به دنبال غذا بروند.

استرس و خوردن احساسی کاملاً رایج است ، اما وقتی برای مدت زمان قابل توجهی مورد توجه قرار نگیرد ، می تواند شروع به تجمع کرده و گلوله های برفی باعث پرخوری شود.

در این سناریو ، غذا خوردن راهی برای منحرف کردن خود از احساسات یا استرس است. آنها لزوماً به دلیل گرسنگی غذا نمی خورند و بنابراین علائم سیری را نیز نادیده می گیرند. تقریباً وسیله ای برای تضعیف است.

وقتی گرسنگی و سیری کاملاً نادیده گرفته شود ، می توان در مدت زمان کوتاهی مقدار زیادی غذا مصرف کرد. علاوه بر این ، عدم کنترل ممکن است تجربه شود زیرا اساساً ارتباط ذهن و بدن خاموش است.

اگر متوجه شدید که مکانیسم های مقابله با استرس و افزایش احساسات را ندارید ، ممکن است به همین دلیل بخورید.

5. عزت نفس پایین یا تصویر بدنی ضعیف

بسیار معمول است کسانی که در این قسمت ها شرکت می کنند دارای عزت نفس پایین یا تصویر بدنی ضعیفی هستند. ارتباط بین این دو اغلب تا حدی نتیجه خود خرابکاری است.

اگر متوجه شدید که به دنبال غذا هستید و به خودتان چیزهایی می گویید ، به عنوان مثال “من در حال حاضر از بدنم ناراضی هستم ، بنابراین ممکن است بیشتر بخورم.” ، “همه چیز در حال حاضر وحشتناک است ، بنابراین چه کسی اهمیت می دهد که من بیش از حد غذا بخورم.” ، یا “تغذیه سالم هرگز تفاوتی نمی کند ، بنابراین من فقط آنچه را که می خواهم بخورم و تا آنجا که می خواهم بخورم. »شما ممکن است به این صورت به عنوان وسیله ای برای خود خرابکاری غذا بخورید.

غلبه بر پرخوری

برای جلوگیری از پرخوری ، اولین قدم این است که رابطه خود را با غذا درمان کنید.

ایجاد یک رابطه متعادل با غذا به شما امکان می دهد غذای مغذی و متعادل بخورید و با استرس و احساسات کنار بیایید. به شما این امکان را می دهد که به شاخص های گرسنگی و سیری خود گوش دهید و از چرخه رژیم غذایی خارج شوید. شما حتی احساس قدردانی و شفقت قوی برای خود و بدن خود ایجاد خواهید کرد.

این دقیقاً همان چیزی است که ما به افراد آموزش می دهیم که چگونه در روش تغذیه آگاهانه خود انجام دهند. ما مراحل بهبود رابطه شما با غذا را از طریق مراحل زیر دنبال می کنیم. ما به شما می آموزیم که چگونه یک رابطه جدید ایجاد کنید که امکان رشد ، ثبات و حمایت را فراهم کند.

شما می توانید از کارگاه آموزشی رایگان ما دیدن کنید تا یاد بگیرید چگونه با انتخاب های غذایی خود تعادل بیشتری داشته باشید تا بتوانید عاری از غذا و وسواس غذایی باشید ، وزن متعادل خود را حفظ کرده و رابطه مثبتی با غذا و بدن خود برقرار کنید.

دیدگاهتان را بنویسید